Romatoid Artrit

Romatoid artrit (RA) geleneksel biçimde, bağışıklık sisteminin eklemlere saldırmasına yol açan kronik, enflamatuvar bir otoimmün bozukluk olarak tanımlanmıştır. Engelleyici ve ağrılı bir enflamatuvar durumdur, ağrı ve eklem aşınması sebebiyle önemli oranda hareket kaybına yol açabilir. Hastalık sıklıkla vücuttaki deri, kan damarları, kalp, akciğer ve kaslar gibi birçok eklem dışı dokuyu da etkilediği için sistemiktir. Romatoid artriti diğer artrit formlarından ayıran semptomlar aynı anda birçok eklemin yumuşak dokusunun şişmesi ve enflamasyonudur (poliartrit). Eklemler her zaman simetrik olarak (bilateral) etkilenirler. Ağrı etkilenmiş eklemlerin kullanılmasıyla azalır ve genelikle sabahları 1 saatten fazla süre etkilenmiş tüm eklemlerde sertlik hissedilir. Bu sebeple, eklemler kullanıldıkça gün boyunca artış gösteren klasik osteoartrit ağrısıyla karşılaştırıldığında romatoid artritin ağrısı sabahları genellikle daha ağırdır ve gün boyu azalır.

Romatoid artrit teşhisi için şu kriterler belirlenmiştir:

-Sabahları en az 1 saat süren (eklemlerde) sertlik

-14 eklem veya eklem grubundan 3 veya daha fazlasının artrit (iltihaplanması) ve yumuşak dokusunun şişmesi

-El eklemlerinin artriti

-Simetrik artrit

-Belirli yerlerde deri altı (subkutanöz) nodüller (romatoid nodülleri)

- %95’den yüksek seviyede romatoid faktör

-Eklem aşınmasını (erozyonu) gösteren radyolojik değişikler

-Hücre sıvısında düşük potasyum

Teşhis koymak için en azından dört kriterin bulunması gerekse de, çoğu hasta kriterlere uymasalar da tedavi edilirler.

RA’in farmakolojik tedavisi, hastalık modifiye edici anti-romatik ilaçlar (DMARDlar), anti-enflamatuvar ilaçlar ve analjezikler olarak üçe ayrılabilir. DMARD’ların hastalığın semptomlarını uzun vadede azaltıcı veya yok edici ve hastalığın gelişimini yavaşlatıcı veya sonlandırıcı etkilere sahip oldukları bilinmektedir. Bu,  anti-enflamatuvarlar ve analjezikler için söylenemez. Genellikle romatoid artritin tedavisine non-steroidal anti-enflamatuvar ilaçlar (NSAID’ler) ile başlanır ve DMARD’lar ile devam edilir.

Uygulanan diğer tedaviler arasında; kilo verme (ve kontrolü), iş yerindeki koşulların düzeltilmesine bağlı terapi (oküpasyonel/mesleğe bağlı terapi), fizyoterapi, eklem enjeksiyonları ve zor hareketleri daha rahat yapmalarına yardımcı olacak özel araçlar sayılabilir. Hastaya eklem koruma eğitimi verilebilir, fizik tedavi uygulanabilir. Hastanın terapisi içinde havuz egzersizleri, hidroterapi vb. uygulamalar olabilir. Ağır biçimde etkilenmiş eklemler eklem replasman cerrahisi gerektirebilir, diz replasmanı gibi.